خانه / دسته‌بندی نشده / نداری مریضی به بد حالی من …

نداری مریضی به بد حالی من …



آقای من، پیوندم را با نام و یادت منشاء خیر و برکت می دانم آنچانکه هرگاه در مشکلات به دامانت توسل بسته ام دست رد بر سینه ام نزدی، آقای من، مولای من، گشته ام اما هیچ کس را به آقایی شما ندیده ام.
چشمانم هر لحظه و هرجا به دنبال مولایی می گردد که جانم با نامش پیوند دارد آقایی که که هرگز دست رد به سینه ام نزده، مولای من سالار و سرور من با کوله باری از گناه دنیا را گشته ام تا بویی و نشانی از تو بیابم.
آقای من، کجای این جهان، ما را، گناهان ما را و بی لیاقتیمان را به نظاره نشسته ای و به حال زارمان اشک حسرت می ریزی؟
مولای من می دانم بارها دل مهربانت را با گناهانمان رنجانده ایم، ما که حالا فکر می کنیم متمدن شدن در کمرنگ کردن مقدسات است می دانم که دلت را به در آورده و اشکت را جاری کرده ایم.
مهدی فاطمه (س) دلم در گرو عشقت عهد دارد و عهد نمی شکند تو که هرگاه نامت در زندگی ام پر رنگ تر شده تحولی شگرف در لحظاتم آفریده است.
مسلمانان جهان امروز در سالروز میلاد پر نورت عشق را حجی می کنند و یکدیگر را به نگاهی زیبا میهمان می کنند.
مردم کرمان نیز همانند سایر مسلمانان از شامگاه گذشته در شب نیمه شعبان آسمان این شهر را نور باران کردند.
کرمانی ها از شب گذشته تا شبانگاه امروز با توزیع شیرینی و شربت، میلاد منجی عالم بشریت را شادمانه جشن می گیرند.
خیابان های شهر کرمان، کوچه ها، مغازه ها، مساجد، تکایا و جای جای دیار کریمان با پرچم هایی به نام حضرت مهدی (عج) از روزها پیش آذین بندی شده و مردم از چندین روز قبل به استقبال نیمه شعبان رفته اند.
شب گذشته خیابان های شهر کرمان مملو از افرادی بود که سعی داشتند به گونه ای ارادت خود را به صاحب الزمان (عج) نشان دهند و از ایشان عیدی بگیرند.
ساکنان دیار کریمان خودجوش و پرشور مانند همیشه آیین های جشن نیمه شعبان را برگزار می کنند.
آیین های جشن نیمه شعبان با حضور گسترده مردم این دیار در اماکن مذهبی و زیارتی، عمومی، بوستان ها، گلزار شهدا و مراکز آموزشی برگزار می شود.
مهدیه مسجد صاحب الزمان (عج) از جمله اماکنی است که شاهد حضور گسترده عاشقان امامت و ولایت است؛ مداحان اهل بیت در این مکان نورانی مدیحه سرایی و سخنرانان نیز در خصوص مهدویت و ویژگی های منتظران سخنرانی می کنند.
علاوه بر برگزاری جشن در مساجد و تکایا، حسینیه ثارالله کرمان نیز برگزاری جشن های مردمی توسط حال و هوای خاصی به شهر کرمان داده است.
ندیدم شهی در دلارایی تو، به قربان اخلاق مولایی تو
تو خورشیدی و ذره پرورترینی، فدای سجایای زهرایی تو
نداری به کویت ز من بی نواتر، ندیدم کریمی به طاهایی تو
نداری گدایی به رسوایی من، ندیدم نگاری به زیبایی تو
نداری مریضی به بد حالی من، ندیدم دمی چون مسیحایی تو
نداری غلامی به تنهایی من، ندیدم غریبی به تنهایی تو
نداری اسیری به شیدایی من، ندیدم کسی را به آقایی تو
امید غریبانه تنها کجایی؟، چراغ سر قبر زهرا کجایی؟
تجلی طاها، گل اشک مولا، دلآشفته داغ آن کوچه غم، گرفتار گودال خونین، دل افکار غم های زینب (س)،
سیه پوش قاسم، عزادار اکبر گل باغ لیلا، پریشان دست علمگیر سقا، نفس های سجاد، نواهای باقر،
دعاهای صادق (ع)، کس بی کسی های شب های کاظم، حبیب رضا و انیس غریب جوادالائمه (ع)،
تمنای هادی، عزیز دل عسگری پس نگارا بفرما کجایی؟ کجایی؟ کجایی؟
دلم جز هوایت هوایی ندارد، لبم غیر نامت نوایی ندارد
وضو و اذان و نماز و قنوتم، بدون ولایت بهایی ندارد
دلی که نشد خانه یاس نرگس، خراب است و ویران، صفایی ندارد
بیا تا جوانم، بده رخ نشانم، که این زندگانی وفایی ندارد…
گزارش از: نجمه حسنی
3029/ 5054



انتهای پیام /*










درباره gohari

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *